خانه زینت الملوک شیراز

خانه زینت‌الملک شیراز گوهری پنهان در دل بافت تاریخی شهر است؛ خانه‌ای که نه‌تنها معماری قاجاری را در اوج زیبایی‌اش نشان می‌دهد، بلکه یادگار شکوه و زندگی اشرافی خاندان قوام به شمار می‌رود. این خانه در نیمه‌ی دوم قرن سیزدهم هجری، به فرمان قوام‌الملک چهارم ساخته شد و نام خود را از بانویی بافرهنگ و نیکوکار، «زینت‌الملک قوامی»، گرفته است؛ بانویی که سال‌ها در این عمارت می‌زیست و آن را به مرکزی برای زندگی اجتماعی و فرهنگی تبدیل کرده بود.

ورود به خانه زینت‌الملک شیراز همچون گشودن دری به گذشته است. حیاطی وسیع در میان عمارت گسترده شده و حوضی آبی‌رنگ در قلب آن می‌درخشد. باغچه‌های پرگل، صدای پرندگان و انعکاس آسمان در آب، حیاط خانه را به صحنه‌ای شاعرانه بدل کرده‌اند. چهار سوی حیاط را اتاق‌ها و تالارهایی احاطه کرده‌اند که هر یک با پنجره‌های ارسی، شیشه‌های رنگین و درهای چوبی نفیس آراسته شده‌اند.

زیبایی درونی خانه زینت‌الملک شیراز خیره‌کننده است. سقف‌ها و دیوارها با نقاشی‌های هنرمندانه، گچ‌بری‌های لطیف و آینه‌کاری‌های درخشان پوشیده شده‌اند؛ گویی هنرمندان قاجار هر آنچه ذوق و هنر داشتند، در این خانه به نمایش گذاشته‌اند. اتاق‌های شاه‌نشین با تزیینات باشکوه خود، روایتگر زندگی اشرافی آن دوران‌اند و تالارها همچون صحنه‌هایی رنگین از داستانی تاریخی، بیننده را در زمان سفر می‌دهند.

خانه زینت‌الملک شیراز در دل خود داستان‌های بسیاری دارد. این بنا از طریق زیرزمین به نارنجستان قوام، عمارت همسایه‌اش، راهی پنهانی داشته که دو بخش مهم مجموعه قوام را به هم پیوند می‌داده است. چنین پیوندی نشان‌دهنده‌ی اهمیت و انسجام معماری و برنامه‌ریزی در این خاندان بوده است.

امروز، خانه زینت‌الملک شیراز با تبدیل شدن به موزه‌ی مشاهیر فارس، جلوه‌ای تازه یافته است. تندیس‌هایی از بزرگان فرهنگ، هنر و ادب این سرزمین در تالارهای خانه جای گرفته‌اند و بازدیدکنندگان در کنار تماشای معماری باشکوه، با چهره‌های ماندگار تاریخ فارس نیز آشنا می‌شوند.

در یک نگاه، خانه زینت‌الملک شیراز تنها یک خانه تاریخی نیست؛ آیینه‌ای است از فرهنگ ایرانی، زنانه‌ترین نام در میان بناهای مردانه، و یادگاری از روزگاری که هنر، زندگی و قدرت در یک قاب گرد هم آمده بودند.